Category Archives: Windesheim Honours Programme

How to innovate education through interactions?

Stephanie Akkaoui Hughes is the founder of AKKA Architects, which specializes in designing buildings that evoke creativity, cooperation and learning in their users. Stephanie shares her ideas about the perfect environment for learning and how small changes in the design of a building can have a great impact.

Her vision is that facilitating interactions lead to innovation and creativity. Stephanie Akkaoui Hughes is the founder and lead architect of AKKA Architects. Stephanie is a young visionary architect, who operates beyond the nowadays-restrained realm of architecture. A strong advocate of value created through cross-disciplinary interactions, Stephanie believes that the most sustainable innovation will happen at the intersection of different fields. AKKA’s projects span over the educational, commercial, corporate, public, private and governmental field. AKKA is driven by the vision of Architecting Interaction© that investigates how we can design contexts that foster human interaction in its different forms. This talk was given at a TEDx event using the TED conference format but independently organized by a local community. Learn more at https://www.ted.com/tedx

[Bron youtube]

What is your take on the innovation of education? Is it a planned process or an emerging process of all thinkable stakeholders designing education on the flow and just in time? Is our educational system geared to produce the leaders and professionals for the future?

De stad … als klaslokaal

FullSizeRenderZaterdagochtend, ik loop door de stad. Ruik de geuren, hoor de geluiden, zie mensen zich haastig door de volle markt persen. Anderen lijken alle tijd te hebben, maken praatjes, staan minuten lang kramen te bekijken. Inwoners van een stad. Wie zijn die mensen eigenlijk, wat boeit ze, wat drijft ze? Wat is er mogelijk als ze samen leren? Als al die verschillende disciplines, vaardigheden, leeftijden, ervaringen samen gaan leren. Kun je leren uit de school halen en teruggeven aan de stad? Een pleidooi voor de stad als klaslokaal.

De weg terug

In mijn beeld-denkend brein schieten filmische fragmenten van mogelijke leersituaties voorbij. Denk je eens in wat een impact dat kan hebben. Ik daag je uit, zoek een terras, lekker in de zon, kijk rond. Pak een bierviltje en schrijf de voorbij schuivende thema’s eens op! Mobiliteit, diversiteit, ondernemerschap, virtual reality, marketing, duurzaamheid, maar ook uitsluiting, armoede versus rijkdom, gezondheid, jeugd versus ouderdom. Wat zou er gebeuren als we de straat als leerportaal bestempelen.

Ooit leerden we op straat. In de werkplaatsen, bij de Gilden, bij meesters en onder de mensen. Om goede redenen hebben we het leren verplaatst naar instituties, naar professionals die ons leerden leren. Het leren werd efficiënt, werd genormeerd en zong zich langzaam los van de praktijk! Zo kan het dat we over veel alledaagse zaken nu leren vanuit boeken. We ons handelingsonbekwaam voelen in de normaalste zaken.

Vanuit de schoolbanken leren we kijken naar het leven om ons heen. Zou het niet geweldig zijn als de we dagelijkse werkelijkheid beet konden pakken op die plekken waar die werkelijkheid ontstaat? De werkelijkheid zien, waarderen, beoordelen en er vragen over stellen? Kijken welke theoretische benaderingen, welke methodieken ons kunnen helpen bij ons denken, ons doorgronden. Zou dat niet veel meer verbinding geven? Zou het niet prachtig zijn als we het leren voor een gedeelte weer teruggeven aan de dagelijkse werkelijkheid? De stad, het dorp, het milieu, de mobiliteit als klaslokaal. Thema’s te over!

Waarde toevoegen door leren

Zelf zit ik midden in het creatieve proces van het ontwikkelen van een leersituatie voor Honours Studenten van Windesheim. Bovenop hun eigen studie leren deze studenten in multidisciplinaire groepen over sociale innovatie, doen onderzoek, doen projecten. We werken al met echte opdrachtgevers, met echte problemen, maar wat is er mogelijk zijn als je de stad tot klaslokaal bombardeert? Hoe gaaf zou het zijn als je direct waarde toevoegt aan een stad, dorp of thema puur door jouw leren? Iets terug geven aan de maatschappij door jouw leerproces. Jouw individuele leerproces tot een gemeenschappelijk leerproces maken, samen met de doelgroep. Stel je eens voor! Onderwijs weer terugplaatsen, daar waar het hoort, als hart van de maatschappij! Leren door te zien waar jij als individu waarde kan toevoegen.

Inspirerend leren

Het voordeel van de stad als klaslokaal is dat de school 24/7 open is. Je kunt leren op momenten dat het jou past, je onderzoeksobject is nooit ver weg! Inspirerend leren! Desnoods ‘s nachts leren. Het vraagt om andere vaardigheden, anders inzetten van methoden en technieken, misschien nieuwe methoden. Het vraagt vooral om nieuwsgierig zijn, willen ontdekken, begrijpen dat je niet alles hoeft te weten als je aan iets begint, maar dat experimenteren mag. Sterker, dat experimenteren moet! In de praktijk ontdekken wat nodig is. Zou dat niet prachtig zijn? Samen een leeromgeving vormen. Of in new speak:’een learning community voor een leven lang leren’

Ben je er al mee bezig of wil je ideeën uitwisselen neem dan contact op!

[Hems Zwier 06 211 008 91, Hems@me.com]

Zoeken naar essentie … op het wad!

_DSC5386 (1) kopie

Zaterdagochtend 04.30, de wekker gaat! Aardedonker, stilte op het Hogeland. Schiet mijn kleren aan, grijp een banaan en sta buiten. Wachtend op de studenten van het Windesheim Honours Programme Social Innovation. Tijd voor een awakening op het Wad.

The awakening

De ‘awakening’ is onderdeel van de pressure cooker Getting Things Done. Een 24 uur durende challenge, waarbij de studenten van het eenjarige Windesheim Honours Programma, hoofd, hart en handen gebruiken om hun uitdagingen een sprong voorwaarts te brengen. Best kort 24 uur? Niet als je weet dat de meesten tussen de 2,5 en 4 uur slapen. Een enkeling zelfs helemaal niet. Kortom een halve werkweek to get things done!

Individual Learning Journey

Elke student gaat binnen het eenjarige programma de individuele uitdaging aan zijn individual learning journey te optimaliseren. ‘Wie ben ik, wie kan ik worden’, wat zijn mijn kwaliteiten, waar zet ik ze voor in, welke waarde wil ik toevoegen. Nu en later! Dromen, kijken naar blokkades, loslaten en realiseren. Het weekend geeft er extra diepte aan! Onderstaand de sfeerimpressie van een journaling oefening op het Wad! 05.00 uur ‘s ochtends in stilte de uitdaging met je zelf aangaan … tijdens het ontwaken van de wereld!

Zin om samen te reflecteren, bij grote vuren of op het wad? Meer weten over expedities op maat? Bel Hems Zwier (06 21100891)

Afvalbergbeklimmers … voorbij de symptoombestrijding!

wasteEr zijn tegenwoordig duizenden goede doelen en non-profit organisaties die zich inzetten voor ontzettend goede zaken in ontwikkelingslanden. Zoals het verbeteren van de gezondheid en het bereikbaar maken van goed onderwijs. Het probleem met veel van deze organisaties is helaas dat zij niet de kern van het probleem aanpakken. Ze bestrijden symptomen! De gevolgen worden aangepakt, maar wie ziet de oorzaak, wie heeft de ballen om te beginnen bij het begin en het probleem vanuit de kern op te lossen? Natuurlijk, de moeilijkheidsgraad is hoog. In dit soort landen ligt de oorzaak vaak bij de overheid, stoere mannen met veel geld en nog stoerdere mannen met wapens. Op een conflict met dat soort types zit natuurlijk niemand te wachten.

victoplastEen eindeloze plastic afvalberg

Een steeds groter en in het oog springend probleem, is de plastic-in-het-milieukwestie. Een enorm overschot aan plastic restafval dat wij mensen produceren. Nou hebben wij ‘nette’ Nederlanders hier natuurlijk een goede oplossing voor bedacht. Maar in ontwikkelingslanden is een dergelijk systeem niet bepaald prioriteit nummer één. En dit is jammer, want de vervuiling in grote Afrikaanse steden is enorm. Wat veel mensen niet beseffen is dat de bergen afval niet een probleem op zich is. Het is de oorzaak voor een hele rij andere problemen. Denk hierbij aan waterverontreiniging waardoor de gezondheid wordt aangetast. En het verzieken van de leefomgeving van veel wilde dieren.

Globaal denken, lokaal helpen

Een oplossing is simpel(maar niet eenvoudig). Gebruik de kennis vanuit hier en bouw het om tot een systeem dat daar werkt. Op deze manier kunnen er lokale bedrijven ontstaan die een systeem opzetten om dit plastic afval te verwerken. Door westerse recycletechnieken in een Afrikaans jasje te steken kunnen deze bedrijven nuttige eindproducten opleveren. En op deze manier een heleboel sociale waarden creëren. Denk aan het ontstaan van nieuwe banen, en het redden van het milieu. Een positieve oorzaak-gevolg keten, die niet afhankelijk is van stoere macho mannen en vrouwen die op hoge stoelen zitten. We hebben geen goedbedoelde organisaties nodig die niet kijken naar het echte probleem. Nee, wat we nodig hebben zijn ondernemers met een groot hart en gezond verstand. Ondernemers die hun hand niet omdraaien voor een uitdaging en lachend die uitzichtloze (afval)berg beklimmen.

De expeditie Victoplast

Een bedrijf dat zich inzet voor een doel als dit, is het jonge VictoPlast. Een idealistische missie die wordt ondersteund door praktisch denkwerk en een efficiënte manier van werken. Meer weten of een bijdrage leveren aan VictoPlast? We zijn op zoek naar experts, bedrijven en idealisten die de expeditie aandurven! Kijk op www.victoplast.com of email info@victoplast.com

Amber Boeve is CCO van Victoplast

Innovation and education: the third re-birth is coming!

20140430_095102892_iOSThe debate about innovation and education is ongoing. I have been hearing about this since a decade ago, when I landed in the academic field. So, what’s new?. The impact of technology have forced a change in the way we teach, from chalk to digital pen. Although I know teachers who still want to use talk and chalk (and as long that works I think is a legitimated tool as all the others), most of us have been moved into sharing the space of our storytelling talent with the tedious powerpoint, beamer, digital boards (which actually never seems to work as they promised will do) and to incorporate all kind of tricks and treats into our lectures. Teachers have almost been forced to become entertainers.

Are we then assisting to a third re-birth of learning? I say the third because the first one took place during the Renaissance and the second during the industrial revolution. Let’s take a short look back.

Third re-birth of learning

During the 14th and 15th century in Europe, we saw how scholars start focusing more in humanistic topics and areas, switching from religious to more secular approaches. Humanistic lectures took over the floor at the major universities in Europe and started to discuss about the meaning of things, more than the memorizing techniques of previous academics. And in order to find meaning of things, the students needed to know not only about the exact sciences and the mysticism of the religious texts, but also to take a look into art, philosophy, astronomy, history, poetry, literature and the classics, the Greeks… In the Netherlands, the Moderna Devotia brought even a bigger revolution, the possibility for woman to access the same forms of education than men, despite the fact they probably were kept even busier with extracurricular activities such as needlework, dancing and probably cooking. We have to understand that most of the population at that time were not able to read. Most of the transmission of knowledge was done orally. However, the invention of the printing press in the mid 15th century made books widely available and this translated into an increased literacy rates all across Europe. No question, that was probably a big revolution for them, as it has been for us, lectures of today, the impact of technology and social media. This video recreates perfectly my comparison, with a fine sense of humor.

Gamification in education

The easy access to books created a new revolution inside the classrooms. Reading was an important part of all curriculums around Europe. Culture was linked to reading. Translation of books started back then to make knowledge available to people who could not read in Latin or old Greek. The classics were suddenly available for everyone. It was then as well a sense of innovation in education, looking at forms and methods that could improve the process of learning.

Nowadays, where a lot of modern lectures are experimenting with gaming as a tool for teaching, we should not forget that back in the 17th century, John Locke already introduced games as part of the educational process. He influenced considerably the education in Britain and North America and his work In Some Thoughts Concerning Education (1697) already points out to the complexity of learning and he points out to techniques of practical learning, for example through games.

Human Capital in boxes

It was the industrial revolution which seemed to damage that process of innovation started back in the Renaissance. We needed to standardize education as we were doing with the production of things! Education was another form of industry and the students were products that needed to be organized, classified, tagged, and deliver in bunches of ages, subjects, capacities and grades. We dehumanized  the humanistic approach and start delivering human capital in boxes. The education system was as well one of the tools to start building national identities and defining the nation state concept.

It looks like this system was working well for decades. At least our governments thought so, not even considering that the protests of students and lectures during the last decades in different countries around Europe were, more than a sign of rebellion, a symptom of a serious illness. Education as we know it, is dying. We cannot teach future generations to fix the problems created in the last two centuries with the same tools which created those problems in the first place.

Join the New Renaissance

This time the revolution is starting down upwards. While top down measures and legislation is still stacked in structures of the past two centuries, students and lectures are already moving in the 21st century and they are even visioning the 22nd century as we speak. As the nation state concept dilutes in the globalised world, the education as a tool from the nation state reclaims no borders. While the educational institutions’ understanding of applying technology limits to boring and unfriendly Learning Management Systems, students and lectures are trying to break the walls of the classrooms by engaging with others using all kinds of technologies, not even forgetting the most powerful one: face-to-face. While governments are deciding to take arts and humanities out of the curriculums all across Europe, students and lectures are demanding a new Renaissance. A humanistic approach to all forms of education, because after all, we are humans. While ministries of education and educational institutions sell to be thinking out-of-the-box by investing millions in stupid learning systems and digiboards that do not work and lack maintenance, students and lectures are now, more than ever, thinking with and in-the-global-box to speak out loud that we do not live in a world of boxes anymore, that one size does not fit all, that A’s and B’s and C’s do not speak for who we are, that education is a serious business and the only tool for freedom and contribution to a better society. I am in for this new re-birth of education! Who dares to join?

By María Garcia Alvarez