Tag Archives: Onderwijs

De stad … als klaslokaal

FullSizeRenderZaterdagochtend, ik loop door de stad. Ruik de geuren, hoor de geluiden, zie mensen zich haastig door de volle markt persen. Anderen lijken alle tijd te hebben, maken praatjes, staan minuten lang kramen te bekijken. Inwoners van een stad. Wie zijn die mensen eigenlijk, wat boeit ze, wat drijft ze? Wat is er mogelijk als ze samen leren? Als al die verschillende disciplines, vaardigheden, leeftijden, ervaringen samen gaan leren. Kun je leren uit de school halen en teruggeven aan de stad? Een pleidooi voor de stad als klaslokaal.

De weg terug

In mijn beeld-denkend brein schieten filmische fragmenten van mogelijke leersituaties voorbij. Denk je eens in wat een impact dat kan hebben. Ik daag je uit, zoek een terras, lekker in de zon, kijk rond. Pak een bierviltje en schrijf de voorbij schuivende thema’s eens op! Mobiliteit, diversiteit, ondernemerschap, virtual reality, marketing, duurzaamheid, maar ook uitsluiting, armoede versus rijkdom, gezondheid, jeugd versus ouderdom. Wat zou er gebeuren als we de straat als leerportaal bestempelen.

Ooit leerden we op straat. In de werkplaatsen, bij de Gilden, bij meesters en onder de mensen. Om goede redenen hebben we het leren verplaatst naar instituties, naar professionals die ons leerden leren. Het leren werd efficiënt, werd genormeerd en zong zich langzaam los van de praktijk! Zo kan het dat we over veel alledaagse zaken nu leren vanuit boeken. We ons handelingsonbekwaam voelen in de normaalste zaken.

Vanuit de schoolbanken leren we kijken naar het leven om ons heen. Zou het niet geweldig zijn als de we dagelijkse werkelijkheid beet konden pakken op die plekken waar die werkelijkheid ontstaat? De werkelijkheid zien, waarderen, beoordelen en er vragen over stellen? Kijken welke theoretische benaderingen, welke methodieken ons kunnen helpen bij ons denken, ons doorgronden. Zou dat niet veel meer verbinding geven? Zou het niet prachtig zijn als we het leren voor een gedeelte weer teruggeven aan de dagelijkse werkelijkheid? De stad, het dorp, het milieu, de mobiliteit als klaslokaal. Thema’s te over!

Waarde toevoegen door leren

Zelf zit ik midden in het creatieve proces van het ontwikkelen van een leersituatie voor Honours Studenten van Windesheim. Bovenop hun eigen studie leren deze studenten in multidisciplinaire groepen over sociale innovatie, doen onderzoek, doen projecten. We werken al met echte opdrachtgevers, met echte problemen, maar wat is er mogelijk zijn als je de stad tot klaslokaal bombardeert? Hoe gaaf zou het zijn als je direct waarde toevoegt aan een stad, dorp of thema puur door jouw leren? Iets terug geven aan de maatschappij door jouw leerproces. Jouw individuele leerproces tot een gemeenschappelijk leerproces maken, samen met de doelgroep. Stel je eens voor! Onderwijs weer terugplaatsen, daar waar het hoort, als hart van de maatschappij! Leren door te zien waar jij als individu waarde kan toevoegen.

Inspirerend leren

Het voordeel van de stad als klaslokaal is dat de school 24/7 open is. Je kunt leren op momenten dat het jou past, je onderzoeksobject is nooit ver weg! Inspirerend leren! Desnoods ‘s nachts leren. Het vraagt om andere vaardigheden, anders inzetten van methoden en technieken, misschien nieuwe methoden. Het vraagt vooral om nieuwsgierig zijn, willen ontdekken, begrijpen dat je niet alles hoeft te weten als je aan iets begint, maar dat experimenteren mag. Sterker, dat experimenteren moet! In de praktijk ontdekken wat nodig is. Zou dat niet prachtig zijn? Samen een leeromgeving vormen. Of in new speak:’een learning community voor een leven lang leren’

Ben je er al mee bezig of wil je ideeën uitwisselen neem dan contact op!

[Hems Zwier 06 211 008 91, Hems@me.com]

Democratie, gewoon niet sexy!

FullSizeRenderDemocratie is niet sexy! Ik kijk naar mijn Twitter stream en verbaas mij over de aandacht voor het referendum. De voor- en tegenstemmers buitelen in oppervlakkigheid over elkaar heen, het -ga niet stemmen kamp- lijkt de absolute winnaar vandaag. Een echte diaoog komt vrijwel nergens op gang, van deep democracy is al helemaal geen sprake. En de media, die zetten alle voors en tegens nog eens op een rijtje. Democratie anno 2016, gewoon niet sexy!

Facebook democracy

Democratie is niet leuk, vaak moeilijk, niet grijpbaar! Liever klikken wij een like or dislike button aan om onze mening te geven. Nu Facebook ons de mogelijkheid geeft emotie in onze <klik> te leggen kan het snel gaan met de .<klik democratie>. Lekker je mening geven en je gevoelens uiten over de gang van zaken in je dorp, regio, land of Europa. Wordt het geen tijd voor een serieuze poging de <klik democratie> groot en volwassen te maken? Digitaal stemmen met je smartphone? Als we onze financiële transacties afhandelen met de smartphone, kunnen we dat met onze goede burgerschap ook! Het zou de opkomst ten goede komen. Ik kan niet wachten op al die Facebook campagnes om de kiezer binnen te slepen. Ga even zitten en stel je dat eens voor. Neem vooral de jonge kiezer in gedachten. Hoe sleur je die het digitale stemhok in? Serious gaming kan een mooi begin zijn. Spannende avonturen, bloedstollende graphics, uitdagende keuzemomenten en aan het eind een stemadvies! En natuurlijk de button <voor> of <tegen>. Kijk, dat maakt democratie sexy!

Democratie voor de weldenkende elite

Democratie is voor en door iedereen, toch? Het recht om je stem te laten horen. Het recht om een keuze te maken. Je hoort het soms fluisteren, soms roepen:’ nou voor iedereen? Het zou mooi zijn als het zou kunnen, maar laat vooral de weldenkende medemens een keuze maken. De emotie van de massa leidt nooit tot visie, laat staan lange termijn denken, waar de vooruitgang wat aan heeft’. Is dat zo? En stel dat, waar is het dan fout gegaan? Bij de onduidelijke en schimmige politieke processen? Bij het niet luisteren naar de zo welig tierende grassroots democracy? Of gewoon bij het totale gebrek aan aandacht in het onderwijs voor de hedendaagse democratie? Faalt het huidig onderwijs in het begeleiden van de jeugd tot het opgroeien tot weldenkende democratische wereldburgers?

Onderwijs en democratie

Wat kan het onderwijs betekenen in het rijp maken van de jeugd voor de dialoog, het onderzoek, het uitstellen van de mening, het kijken door de ogen van de ander? En hoe onderwijs je dat? Kunnen de vaak logge onderwijsinstituties het vuur voor democratie doen ontbranden. In het jaarlijks bij elkaar komende World Forum for Democracy staat het dit jaar op de rol. Vier dagen lang debat, dialoog, labs en hackatons onder de titel Education and democracy: how to bridge the social divides? Hoe draagt onderwijs bij aan de toekomst van de democratie. Ken je een briljant initiatief dat kan bijdragen aan de verdere verheldering of verdieping van dit thema? Klik dan eens op de call for lab submissions (deadline 15 mei 2016) en doe mee aan het Forum!

[Ook dit jaar zal het Social Innovation Lab actief bijdragen aan en verslag doen van het Forum in Straatsburg. In Zwolle wordt een satelite event van het World Forum for Democracy georganiseerd. Heb je een initiatief dat daar niet mag ontbreken, e-mail of bel even!]

Innovation and education: the third re-birth is coming!

20140430_095102892_iOSThe debate about innovation and education is ongoing. I have been hearing about this since a decade ago, when I landed in the academic field. So, what’s new?. The impact of technology have forced a change in the way we teach, from chalk to digital pen. Although I know teachers who still want to use talk and chalk (and as long that works I think is a legitimated tool as all the others), most of us have been moved into sharing the space of our storytelling talent with the tedious powerpoint, beamer, digital boards (which actually never seems to work as they promised will do) and to incorporate all kind of tricks and treats into our lectures. Teachers have almost been forced to become entertainers.

Are we then assisting to a third re-birth of learning? I say the third because the first one took place during the Renaissance and the second during the industrial revolution. Let’s take a short look back.

Third re-birth of learning

During the 14th and 15th century in Europe, we saw how scholars start focusing more in humanistic topics and areas, switching from religious to more secular approaches. Humanistic lectures took over the floor at the major universities in Europe and started to discuss about the meaning of things, more than the memorizing techniques of previous academics. And in order to find meaning of things, the students needed to know not only about the exact sciences and the mysticism of the religious texts, but also to take a look into art, philosophy, astronomy, history, poetry, literature and the classics, the Greeks… In the Netherlands, the Moderna Devotia brought even a bigger revolution, the possibility for woman to access the same forms of education than men, despite the fact they probably were kept even busier with extracurricular activities such as needlework, dancing and probably cooking. We have to understand that most of the population at that time were not able to read. Most of the transmission of knowledge was done orally. However, the invention of the printing press in the mid 15th century made books widely available and this translated into an increased literacy rates all across Europe. No question, that was probably a big revolution for them, as it has been for us, lectures of today, the impact of technology and social media. This video recreates perfectly my comparison, with a fine sense of humor.

Gamification in education

The easy access to books created a new revolution inside the classrooms. Reading was an important part of all curriculums around Europe. Culture was linked to reading. Translation of books started back then to make knowledge available to people who could not read in Latin or old Greek. The classics were suddenly available for everyone. It was then as well a sense of innovation in education, looking at forms and methods that could improve the process of learning.

Nowadays, where a lot of modern lectures are experimenting with gaming as a tool for teaching, we should not forget that back in the 17th century, John Locke already introduced games as part of the educational process. He influenced considerably the education in Britain and North America and his work In Some Thoughts Concerning Education (1697) already points out to the complexity of learning and he points out to techniques of practical learning, for example through games.

Human Capital in boxes

It was the industrial revolution which seemed to damage that process of innovation started back in the Renaissance. We needed to standardize education as we were doing with the production of things! Education was another form of industry and the students were products that needed to be organized, classified, tagged, and deliver in bunches of ages, subjects, capacities and grades. We dehumanized  the humanistic approach and start delivering human capital in boxes. The education system was as well one of the tools to start building national identities and defining the nation state concept.

It looks like this system was working well for decades. At least our governments thought so, not even considering that the protests of students and lectures during the last decades in different countries around Europe were, more than a sign of rebellion, a symptom of a serious illness. Education as we know it, is dying. We cannot teach future generations to fix the problems created in the last two centuries with the same tools which created those problems in the first place.

Join the New Renaissance

This time the revolution is starting down upwards. While top down measures and legislation is still stacked in structures of the past two centuries, students and lectures are already moving in the 21st century and they are even visioning the 22nd century as we speak. As the nation state concept dilutes in the globalised world, the education as a tool from the nation state reclaims no borders. While the educational institutions’ understanding of applying technology limits to boring and unfriendly Learning Management Systems, students and lectures are trying to break the walls of the classrooms by engaging with others using all kinds of technologies, not even forgetting the most powerful one: face-to-face. While governments are deciding to take arts and humanities out of the curriculums all across Europe, students and lectures are demanding a new Renaissance. A humanistic approach to all forms of education, because after all, we are humans. While ministries of education and educational institutions sell to be thinking out-of-the-box by investing millions in stupid learning systems and digiboards that do not work and lack maintenance, students and lectures are now, more than ever, thinking with and in-the-global-box to speak out loud that we do not live in a world of boxes anymore, that one size does not fit all, that A’s and B’s and C’s do not speak for who we are, that education is a serious business and the only tool for freedom and contribution to a better society. I am in for this new re-birth of education! Who dares to join?

By María Garcia Alvarez

Onderwijs … en het einde van de schaapherder!

Ooit zat ik ergens in een klein zaaltje te luisteren naar het verhaal van Jef Staes. Over rode apen en schapen; zei de uitnodiging! Een ‘must listen’ riep iemand. En ik moet toegeven, ik heb genoten die avond. Een prachtig met humor doorspekt verhaal! Herkenbaar, heel society 3.0, en een gedeelde visie op onderwijs!

3d world

Vandaag kwam ik bij toeval een keynote van Jef Staes tegen. Lekker kort, 32 minuten! Belangrijke minuten voor iedereen, maar zeker voor degene die werkzaam zijn in het onderwijs of als veranderaar! Hij legt de transformatie van de 2d wereld naar de 3d wereld uit! Kijken dus!

Van lam naar schaap

Het onderwijs maakt lammeren door fascinatie voor diploma’s en te weinig aandacht voor talenten en ambitie. Zijn oplossing? Diploma vrij onderwijs! Organisaties maken van medewerkers schapen door te veel aandacht voor functiebeschrijvingen. Zijn oplossing? Functie(beschrijving)vrije medewerkers, aandacht voor talenten, ambities en rollen! En dan volgt als vanzelf een pensioen-vrij leven … want je wilt toch niet met pensioen als je precies datgene doet waar je talent, kracht en ambitie samenkomen!

Enfin

Kijken dus!

Participatiemaatschappij en dan … een Dragons’ Den!

BWdOgeaCcAAjLbL.jpg-largeHet is zaterdagochtend 6.30. Studenten van het Honours Programme Sociale Innovatie van Windesheim verzamelen zich in het donker om de essentie van het gebied rond het Zwarte Water te ervaren. Een eerste stap in een door Windesheim samen met het Social Innovation Lab georganiseerde ‘pressure cooker’ rond sociale innovatie. De Provincie Overijssel formuleerde een opdracht die het geheel in het huidige tijdsgewricht plaatst: ‘Ontwikkel een visie op de rol van de provincie waarbij de vitaliteit van de samenleving optimaal wordt benut. Werk dit uit naar een concreet plan voor de IJsseldelta’

Best abstract en zeker geen makkelijke opdracht voor de multidisciplinaire groep studenten. De groep krijgt flitspresentaties van experts. Permacultuur, eigen kracht, openbaar bestuur, deel-economie, tijd en gebiedsontwikkeling worden in een nieuw perspectief geplaatst. Boodschap we gaan van een sturende overheid naar een faciliterende overheid! Belangrijkste vraag: hoe doe je dat, wat betekent dat? Het al snel geintroduceerde begrip regelluwe ruimte brengt de huidige worsteling goed in kaart.

Zondagmiddag, 36 uur later, staan de studenten in een schapenschuur omgebouwd tot Dragons’ Den, oog en oog met de Dragons om hun voorstellen te presenteren. Drie mooie concepten zien het licht! Pleegstand, gaat in op een nieuwe en duurzame wijze van omgaan met leegstand van gebouwen. ECOmmunity, geeft zicht op nieuwe woon en samenlevingsvormen, waarbij de kracht van generaties en het gebied optimaal gebruikt worden. Bouwen aan vertrouwen, gaat in op het vervlechten van overheid en inwoner in een krachtige samenwerking. Hersteld vertrouwen en een systeem waarbij elke inwoner projecten kan indienen en kan meebeslissen over het gebruik van belastinggeld ter financiering vormen de basis van het concept.

De Dragons, bestaande uit bestuurders en ondernemers, kozen unaniem voor het concept ECOmmunity als het meest innovatieve idee.  Het woord ‘Pleegstand’ om het duurzaam hergebruik van leegstaande panden te duiden mag volgens alle aanwezigen zo in de Dikke van Dale!

Eindconclusie van alle betrokkenen: deze wijze van samen leren en innoveren leidt tot betere producten, in een kortere tijd, met veel meer betrokkenheid. De kou in de schapenstal droeg daar haar eigen steentje aan bij!

[foto Cor Pierik]